naaldhak

Naaldhak
door (en niet ván ;-)) Marina
blauw,blauw,blauw - en OK - geel

Op een vrijdagmiddag, op 't achterpad.
De klimmende winde maakt lelijke hekken mooi. 

Marina

'Digitaal geboren' by Marina (verbeeldingskr8) 

Digitaal geboren informatie heeft een korte halfwaardetijd. Het duurt niet al te lang of haar bestandsformaat is compleet uit de mode en de benodigde soft- en hardware om haar te kunnen bekijken zijn in onbruik geraakt. Gelijk op haar eerste levensdag staat digitaal geboren informatie al hoog op de lijst van bedreigde informatiesoorten. Sommige digitale objecten hoger dan andere. 
Heb jij digitaal geborenen die je koestert en over 10 jaar nog wilt kunnen bekijken? 


Marina  

Het oog wil ook wat

Beeld: Marina
tranen

Wouter Gerritsma heeft dit aardse leven verlaten. En dat doet onnoemelijk veel pijn. 

Wouter was belangrijk voor mij. Hij was al mijn supporter vóór ik hem ooit had gezien. Hij beschikte over het talent om de potentie van iemand te zien, te benoemen, aan te moedigen en te versterken. En eenmaal in zijn hart, kwam je er niet meer uit. 

Ik dank je daarvoor, Wouter. 
Vanuit het diepste van mijn hart waar ik jou steeds zal blijven ontmoeten.  

Je hebt mijn wereld mooier gemaakt. 



Nachtegaal
Een nachtegaal 
heeft heel wat
noten op zijn zang
Zo kan hij zuiver zingen
en soms maakt dat
mensen bang

Een nachtegaal
kun je niet temmen
dat vliegt hem naar de keel
Een nachtegaal 
die laat je zingen
die past niet in 't gareel

Een nachtegaal
moet je herkennen
en durven laten gaan
De kooi 'n stukje open doen
en open laten staan

Vertrouwen dat hij terugkeert
en harten heeft geraakt
en met elk gezongen lied
de wereld mooier heeft gemaakt

Marina


braille kiwi


Mijn broer Paul (53) is op een haar na blind. Tijdens zijn puberteit zag ik zijn gezichtsvermogen zienderogen achteruit rennen. De oogarts constateerde kegel- en staafdystrofie. Als je deze aandoening hebt, gaan de twee typen lichtgevoelige cellen waarmee ons netvlies bezaaid is - de kegeltjes en de staafjes - langzaam kapot. Dat komt omdat Paul een eiwit - dat schadelijke stoffen uit deze cellen zou moeten verwijderen - niet aanmaakt. En zodoende vielen zijn kegeltjes en staafjes in de loop der jaren één voor één uit. Eerst in het centrum van zijn zien en toen steeds meer naar de buitenranden. Ik kon mijn broer nooit meer recht in zijn ogen kijken en Paul moest zich aanpassen aan een leven zonder een venster op de buitenwereld. 

Op dit moment geeft Paul een kijkje in zijn wereld door gastcolleges te geven aan leerlingen van basisscholen, middelbare scholen, ROC's en hogescholen. En ook als gids bij In Het Donker Gezien is hij helemaal in zijn element.

Voor mijn project 'Wat Smaak Je Menu' vroeg ik Paul mij eens te vertellen hoe eten smaakt als je het niet ziet. Hij gaf me een kijkje in zijn keuken:  

Paul, hoe krijg jij trek in eten?
Als ik ergens voorbij loop en ik ruik lekker brood, dan krijg ik vanzelf trek. Verder krijg ik trek als ik andere mensen hoor praten over eten. Door de woorden dus. Als iemand zegt ‘ik pak ff een stuk chocolade’ of ‘ik ga een lekker toetje pakken’ dan loopt het water me in de mond. En natuurlijk begint ook míjn maag op een gegeven moment gewoon te knorren. Net als die van jou.

Hoe eet je als je niet ziet wat je eet?
Als ik een biefstuk bestel in een restaurant dan heb ik nog wel een beeld bij hoe dat biefstukje eruit ziet en smaakt. Dat haal ik uit mijn geheugen. Maar om te weten wat voor groenten ernaast liggen, zal ik ze toch echt moeten proeven. Laatst proefde ik een vrucht en vroeg ik of het citroen was. Als iedereen dan lacht en zegt dat het mango is dan blijft dat toch pijnlijk.
Soms is het heel lastig om raak te prikken met je vork. Vooral bij kleine dingen zoals doperwtjes.  Die vallen dan van je vork af en dan hap ik geregeld lucht. Ik probeer natuurlijk netjes met vork en mes te eten, maar thuis eet ik ook wel eens met mijn handen.
En ook al zie ik geen kleuren meer, toch vul ik wel in dat worteltjes oranje zijn. Omdat ik als kind wel kleuren heb gezien, maakt dat mijn smaakbeleving toch weer heel anders dan van iemand die blind is geboren. 

Kook je zelf?
Ik kook vaak makkelijke gerechten. Rijst, kant en klare saus, een voorgesneden zakje groenten. Dat soort dingen. Maar ik schil ook aardappelen en maak bloemkool en broccoli schoon. Ik voel gewoon of de schil van de aardappel af is.
Mijn grootste kookblunder was wel dat ik aardappelpureepoeder naast de pan strooide en dat begon aan te branden. Ook heb ik ooit geprobeerd bevroren kip te snijden en toen schoot het mes uit, zo in mijn vinger. Ik was best even in paniek want er was bloed maar ik kon niet zien hoe ernstig de wond was. Ik snijd nu alleen nog ontdooid vlees.   


Hoe doe jij boodschappen?
Als ik boodschappen doe, loop ik naar de servicebalie van de supermarkt en dan loopt er iemand met me mee. Ze kennen me inmiddels wel. Eenmaal thuis kan ik natuurlijk niet zien wat ik precies heb gekocht. Ik kan mijn aankopen onderscheiden op basis van vorm én onthouden waar ik ze heb neergezet. Maar als ik twee blikjes van hetzelfde formaat heb gekocht, is dat best lastig. Ik doe dan een elastiekje om één van de twee zodat ik bijvoorbeeld weet welke de witte en welke de bruine bonen zijn. Je snapt dat het voor mij belangrijk is om mijn voedselvoorraad niet te groot te maken.
Er bestaat trouwens een apparaatje* waarmee je labels kunt maken met je stem.  Je spreekt in wat voor voedsel het is, er komt een streepjescode uit en die plak je op de verpakking. Als je later langs deze streepjescode gaat met je apparaatje, hoor je wat je zelf hebt ingesproken. Maar dat moet je bij elk blikje opnieuw doen en dat is best wat werk. Daarom werkt een elastiekje voor mij beter.  


Gebruik je ook hulpmiddelen in de keuken?

Ik heb een pratende weegschaal, maar die gebruik ik eigenlijk niet zoveel. Als ik bijvoorbeeld rijst kook, dan neem ik een glas en vul die tot de rand. Dat is gewoon de hoeveelheid rijst die ik nodig heb.
Wat wel handig is, is mijn pratende volume meter. Dat is een maatbeker die me vertelt hoeveel millimeter vloeistof er in de maatbeker zit. Daarnaast kun je natuurlijk ook heel goed aan het geluid horen hoe vol een beker is. Als je een beker volschenkt, verandert de toonhoogte. Let maar eens op.  

Veel mensen denken dat blinden en slechtzienden beter kunnen ruiken en horen. Maar is dat ook waar?
Nee, blinden en slechtzienden hebben niet persé een betere reuk of gehoor. Het zijn namelijk net normale mensen. Ook bij normale mensen heeft de één een betere reuk of  een beter gehoor dan de ander. Wel ben je als blinde of slechtziende natuurlijk meer afhankelijk van deze zintuigen, maar dat wil niet zeggen dat ik beter kan ruiken of horen dan jij. 

Wat zie jij als voedselinnovatie voor blinden en slechtzienden?
Het zou fijn zijn als er braille op voedsel etiketten zat. Maar ik snap wel dat de markt daarvoor te klein is. Op medicijnen zit wél standaard braille. Dat komt omdat het risico bij verkeerd medicijngebruik natuurlijk een stuk groter is dan wanneer je een keertje witte in plaats van bruine bonen eet. 

* Er zijn aardig wat keukengadgets voor blinden en slechtzienden. Zie bijvoorbeeld de slechtziendenshop, de winkel met zorg en de producten van world wide vision.

--
Naschrift: 

Ook al ken ik Paul al mijn hele leven, door hem een ander soort vragen te stellen dan normaal kreeg ik ook andere antwoorden dan normaal en leerde ik dingen die ik nog niet wist. Dus denk je dat je iemand door en door kent? Stel hem of haar eens wat vragen over een nieuw onderwerp. Perspectiefverbreding gegarandeerd! :-)

Marina     
Deze ragfijne libelle weet welke kleuren haar goed staan!  

schutkleur

Gespot in onze tuin 

Marina
Breadphones

Breadphones


Gisteren was ik bij Gruppo Corso. Tussen de etalagepoponderdelen zocht ik een model die mijn breadphones zou willen dragen. En zie, ze was bereid : -) 

Ik had wel de hele dag rond kunnen lopen tussen de talloze rijen ernstig kijkende etalagepoppen in zoveel soorten als er maten zijn. 
Een korte impressie vind je in deze Map.  

Marina

Meerkoet broedt

Meerkoet broedt

Gespot op een prachtig nestje te Uitdam 

Marina
persvrijheid

Marina
Memory fades


Herinnering

nu je weg bent
zie ik je vaker dan voorheen
alsof ik jou
met mijn geheugen wil bezitten

ik zie details
en vergeet de grote lijnen
de ondertiteling
verandert in de tijd

ik vermeng me
met mijn herinnering
van mijn herinnering
tot wie ik ben

Beeld en gedicht: Marina
Paardebloem


Paardenbloemen hebben me nooit erg kunnen charmeren. Ik liep er gewoon aan voorbij. Zo alledaags en gewoontjes. Voer voor paarden, nietwaar? Totdat ik er dan toch maar eens een fotootje aan waagde en op slag van mening veranderde. Paardenbloem? Welnee. Het is eerder een goudlokje! 
Blijkbaar maakt het voor mijn waardering van deze bloem uit of ik haar als alledaags paardenvoer zie of als 'photo opportunity'. Een kwestie van perspectief. 

De paardenbloem blijkt in Nederland naar diverse volksnamen te luisteren zoals leeuwentand, pissebloem, molsla, wilde chicorei, pluimpje en uitblazertje. Uiteindelijk komt er maar één naam in het woordenboek. Opdat we weten waar we het over hebben. 

Welke ene naam krijgt de paardenbloem in andere landen, vroeg ik me af.
Welke naam won ooit die allesbeslissende etappe naar het woordenboek?


Duitsers, Italianen, Spanjaarden en Noren blijken de bloem bij voorkeur 'leeuwentand' te noemen (Löwenzahn, Dente die leone, Diente de Léon, Løvetann). Dat is toch een stukje heroïscher dan paardenbloem ("Hoezo leeuwentand", moeten de nuchtere Hollanders gedacht hebben. "We hebben hier geen leeuwen. Wél paarden"). 
In het oude Rome heette de paardenbloem dandelion. In Engeland - en in landen met een Engels koloniaal verleden - leeft deze naam tot op de dag van heden voort. En pas sinds vandaag realiseer ik me dat 'dandelion' óók leeuwentand betekent. Dente is tand in het Latijn en lion is leeuw. Even etymologisch samentrekken en de dandelion is geboren

In andere landen heeft díe ene naam gewonnen die iets vertelt over de werking van de paardenbloem. In het Frans staat de paardenbloem als Pisselit te boek, wat letterlijk "plassen in bed" betekent. Dat komt omdat de paardenbloem een diureticum is. De Polen geven de voorkeur aan Mniszek lekarski wat "medische pluisbal" betekent. 

En zo gaf deze paardenbloem me niet alleen een mooie 'photo opportunity' maar ook het besef dat 'de dingen bij hun naam noemen' die dingen behoorlijk tekort kan doen. Pas met alle volksnamen en de bijbehorende perspectieven bij elkaar komt 'het ding' tot volle bloei. 

Marina 

Paardebloem

Paardebloem